I disse eksamenstider...

...er det mange å se på facebook.

Må ærleg innrømme at eg sjølv sit på facebook no og då for å sleppa unda både skriving og lesing. Men no har eg sett at leveringsdato på mappa er rett rundt hjørnet, og må rett og slett ta årene fatt skal eg koma meg i mål. Det er sikkert mange der ute som tenkjer det same som meg, at no må eg setja inn støtet og ta eit skikkeleg skippertak om eg skal koma meg i mål før fristen. Det er ikkje berre berre å koma i seg i gong heller. Men kvifor kallar me eigentleg denne siste innspurten for skippertak lurer no eg på. Og som vanleg tek eg meg tid til å ta ein liten pause i all den andre skrivinga å søke dette opp på nettet.

Då får eg at skippertak er eit plutseleg men kortvarig krafttak. Ordet kjem frå sjømannstida, der mannskapet eigentleg hadde lite å gjera bortsett frå i den korte perioden dei skulle inn eller ut av ei hamn. Då måtte alle ta i eit tak, ja til og med skipperen. Så eigentleg kan ein trekka det til at, no i eksamenstida skal me på ein måte inn i ei hamn, og då må til og med studentane og elevane ta i eit tak. For å setja da litt på spissen.

Men det er jo mykje positivt med eksamenstida og, aldr får eg gjort so mykje husvask, klesvask, baking og trening som i akkurat denne perioden. Det er jo alltid noko som må gjerast, og for min del er det stort sett det meste bortsett frå kanskje det eg burde jobba med mest. Men no byrjar datoane å nærma seg med stormskritt, so det er ikkje anna å gjera enn å ta skrivebuksa på å setja i gong.

God siste innspurt til alle saman, og ha ta godt vare på dagane. Dei flyr fort, og det går nok bra til slutt.

Ord er merkelege greier

Vel bekomme/ Velbekomme trur eg må vera eit av dei merklegaste uttrykka me har i norsk språk. Kva betyr det eigentleg og kvifor kan ein seie det både før etter ein et. og kvifor i samanheng med mat? Etter min logiske tenking må det ha noko med å bekomme, som stammar frå tysk, men å bekomme etter mat. Syns eg høyrest merkeleg ut.

No har eg då studert litt rundt og funne ut litt av kvart, og mine tankar var i nokon grad rett. Grunnstammen til ordet kjem frå det tyske verbet bekommen, som tyder å komme til noko, altså ønskje å kome i ein viss tilstand. På norsk tyder ordet bekomme, at det behagar, fell i smak. Derfor kan ein altså det både før og etter maten, dersom ein seier det før så tyder det at ein håpar maten fell i smak. Om ein seier det etter ein har ete mat, tyder det at ein tykkjer maten fall i smak og at den behaga. At ein oppnådde det ein ønskte med maten.

Merklege ord finn ein over alt, og eg må berre sei at det er kjempe morro å "forske" på ord.

Vaskedag...

Då må eg heilt ærleg innrømma at det bynda å verte ei stund sia sist eg skreiv, men det e rett og slett fordi dei siste månadane berre har susa forbi. Revy, praksis og feriar om kvarandre gjer at ein ikkje alltid rekk å tenke på alt det andre ein eigentleg skulle gjort. Slik som mellom anna lesing.

I dag er det altså den store vaske huset dagen, og eg må rett og slett bite i det sure eple og ta vaskefilla fatt. Det er litt merkeleg i grunn at ein alltid skal samle opp før ein set inn støtet i slutten av vaskeveka og tek alt på ein gong. Kvar gong tenkjer eg at neste gong skal eg ta litt undervegs, men skjer det? ikkje ein einaste gong!

Vasking og skule går liksom litt under same tak, dei er begge heilt ok å gjere når ein først kjem i gong. Men det tek jo pokker så lang tid å få fingen ut av jorda og gjera noko i det heile. Kvifor er det no eigentleg slik tenker eg?

Mogleg at ein gløymer frå gong til gong kor deilig det eigentleg er når alt er reint, eller når ein møter opp på skulen og faktisk veit kva læraren står å snakkar om. Alt det slitet i førevegen gjer at ein gløymer den behaglege kjensla kanskje? Ikkje veit eg... Men no skal eg altså ta fram Jif-moppen å moppe golvet. So hoppsann og opp av sofaen med meg.!