Lange dagar....

I skrivande stund sit eg på skulen og arbeidar med norskmappa mi. Ja du las rett, eg skriv fagtekstar som skal inn i mappa mi. Eller prøver vertfall å skrive, men det går seint. Og mykje er kjekkare enn akkurat dette. Det å sitte på skulen til langt på kveld er svært lite motiverande i grunn, men det er her ein får arbeida i fred, utan alle avbrytelsane frå tv og matlaging. Folk arbeidar ulikt og det bør ein jo eigentleg respektere, men det eg likar ikkje att andre startar å bli klar til å levvere, og eg sit med min første innleiing. SKRIVESPERRE!! veit ikkje ein gong kva eg kan spørja om..

Dersom nokon har gode forslag til problemstillingar i Norsk, om lesedidaktikk så tar eg gjerne i mot folkens;)

Livet er ikkje enkelt, og det må ein berre belage seg på. Men kva kan ein gjera?? Eg trur svaret er å leva livet akkurat slik som Åge seier me skal gjera da!

I dag hr eg igrunn tenkt over ein ting; At eg e forferdelig glad for at grisar ikkje kan fly. Det e faktisk galt nok med måkene som skrik og stuper ned på deg!